Przyjeżdżające pełne ciężarówki przy wjeździe na plac są ważone na skomputeryzowanej wadze pomostowej. Przy opuszczaniu zakładu puste ciężarówki są ważone ponownie. Różnica w wadze równa się ilości odpadów zostawionych w zakładzie. Komputer dostarcza dane do wyliczenia opłaty wwozowej/opłaty za odbiór przywiezionych odpadów. Dodatkowo pracownik zakładu zapisuje numery samochodu oraz skąd odpady są przywiezione. Na tej podstawie wskazuje miejsce przeznaczenia odpadów:
Odpady zmieszane nie poddawane wstępnej segregacji ręcznej trafiają:
Odpowiednia długość podłogi pozwala na jednoczesny rozładunek do ośmiu samochodów. Ruchoma podłoga jest cała ze stali, jest bardzo wytrzymała, odporna na wstrząsy i ścieranie, praktycznie wolna od kosztów konserwacji. Ruchoma podłoga jest wyposażona w czujnik nad rozdrabniaczem (echo-detektor typu Autrol), dzięki któremu automatycznie dostarcza równomierny strumień odpadów do rozdrabniacza.
Z ruchomej podłogi strumień odpadów wpada bezpośrednio do rozdrabniacza. Jest to najważniejsze urządzenie linii technologicznej. Tu zachodzi rozdrabnianie odpadów na jednorodne cząstki, pozwalając tym samym na właściwą separację materiału przez kolejne urządzenia linii technologicznej. Rozmiar cząstek może być regulowany w zależności od potrzeb (od 30 do 200 mm).
Rozdrobnione odpady z TYRANNOSAURUSAR transportowane są taśmociągiem wyładowującym do kolejnych urządzeń linii technologicznej.
Rozdrobnione odpady trafiają w pierwszej kolejności do separatora metali żelaznych. Jest to silny elektro-magnes nad taśmociągiem, który odseparowuje metale żelazne ze strumienia odpadów.
Ponieważ materiał jest rozdrobniony na stosunkowo niewielkie elementy odzyskuje się praktycznie 100% metali żelaznych zawartych w odpadach. Oddzielony materiał trafia do kontenera ustawionego pod separatorem. Materiał magazynowany jest na placu do nagromadzenia pełnego transportu (30 ton).
Średnia zawartość metali żelaznych w odpadach wynosi 7%. Materiał ten jest przeznaczony na sprzedaż i wtórnie wykorzystany.
Strumień rozdrobnionych odpadów taśmociągiem przepływa następnie do separatora metali nieżelaznych. Jest to separator wiroprądowy. Oddziela on metale niemagnetyczne takie jak miedź czy aluminium. Również na tym etapie separacji następuje praktycznie 100 % oddzielenia metali nieżelaznych. Średnia zawartość metali nieżelaznych w odpadach wynosi 3%. Materiał jest przeznaczony na sprzedaż.
Mniejszej niż 15 mm -np.: piasku, małych kamieni, szkła, ceramiki, odpadów organicznych.
Na tym etapie przetwarzany materiał trafia do separatora frakcji drobnej, czyli przesiewacza. Jest to rodzaj sita gwiazdowego, które odseparowuje cząstki mniejsze niż 15mm. Frakcja drobna spada do zbiornika pod spodem.
Ten drobny materiał może być:
Takie rozwiązanie zmniejsza opłatę ekologiczną, ponieważ odpady są wykorzystane a nie składowane. Typowa zawartość frakcji drobnej w odpadach wynosi 10%.
Niewykorzystane: twardy plastik, szkło, kamienie, ceramika, odpady organiczne
W tej fazie segregacji oddzielana jest frakcja ciążka. Odpowiedzialny jest za to sortownik powietrzny, który dzieli odpady na dwie frakcje:
Następnie, frakcja ciężka może być automatycznie odtransportowana taśmociągiem bezpośrednio do urządzenia belującego, a następnie do jednostki pakującej. Bele mogą być przechowywane przez bardzo długi okres czasu nie stanowiąc zagrożenia dla środowiska naturalnego. Wymagania przestrzenne są niewielkie.
W przypadku przeznaczenia frakcji ciężkiej do składowania na wysypisku etap belowania i pakowania może zostać pominięty. Materiał trafia wówczas bezpośrednio do zbiornika ustawionego pod taśmociągiem i jest odtransportowany samochodem na wysypisko. Frakcja ciężka może służyć do rekultywacji istniejącego składowiska lub może być wykorzystywana jako podsypka pod budowę dróg.
Ta frakcja jest bardzo trudna do przeróbki wtórnej (odzysku). Zazwyczaj zawartość frakcji ciężkiej w odpadach wynosi 30%.
Separacja frakcji lekkiej również odbywa się w sortowniku powietrznym. Frakcja ta jest wyjątkowo czysta pod względem mechanicznym i chemicznym i składa się głównie z papieru, kartonów, plastikowych folii (w większości PE), materiałów lekkich ulegających spaleniu.
Powietrze w sortowniku wydmuchuje tę frakcję bezpośrednio na taśmociąg rozładunkowy, który zabiera ją do maszyny belującej. Frakcja lekka jest produktem końcowym procesu i stanowi paliwo odnawialne, przeznaczone na sprzedaż. Zazwyczaj w odpadach jest około 50% frakcji lekkiej, co równa się uzyskaniu z przetworzonych odpadów 50% paliwa odnawialnego.
Frakcja lekka wyprodukowana w oferowanym zakładzie jest przede wszystkim wykorzystywana jako doskonałe paliwo do kotłów, również tych opalanych biomasą lub węglem. Paliwo z frakcji lekkiej może być przy tym użyte jako jedyne paliwo lub w kombinacji z paliwem, do jakiego przystosowany jest kocioł, tak zwane współ-spalanie. Odbiorcami paliwa są przede wszystkim elektrociepłownie i cementownie.
Wartość energetyczna paliwa wynosi średnio od 14 do 18 MJ/kg.
Ponadto, na obszarze Unii Europejskiej ten typ paliwa jest klasyfikowany jako energia odnawialna, nie jako paliwo kopalne. Przepisy Unii Europejskiej przewidują stopniowe ograniczanie aż do całkowitego wyeliminowania wykorzystywania paliw kopalnych jako źródła energii, między innymi w elektrociepłowniach.
*Wyliczenia procentowe mogą się różnić od podanych w zależności od składu przetwarzanych odpadów.
Ponadto, w zakładzie mogą być organizowane tzw. kampanie, podczas których przetwarzany jest tylko jeden rodzaj materiału. Np. tylko drewno lub odpady z zieleni miejskiej (gałęzie, karcze) lub odpady porozbiórkowe. Materiał taki jest gromadzony na terenie zakładu do momentu uzyskania ilości opłacalnej do odrębnego przetworzenia. Wytworzony w ten sposób produkt jest jednolity, niezanieczyszczony i nadaje się do ponownego wykorzystania, np.:
